Komunikat. Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o ich używaniu w naszej Polityce Prywatności oraz dowiedz się jak zmienić ustawienia cookie na stronach producenta Twojej przeglądarki. Korzystając z portalu dobra24.pl wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami swojej przeglądarki. [x] ZAMKNIJ
Miasto Dobra

Dobra jest jednym z najmniejszych miast w Polsce. Zajmuje powierzchnię 548 hektarów. Zamieszkuje na niej około 1540 osób. Miasteczko stanowi centrum handlowo-usługowe dla mieszkańców gminy Dobra i częściowo ościennych. Jest też siedzibą władz gminy i szeregu instytucji oraz urzędów jej podległych. Wspólnie z Długą wsią oraz częściowo wsiami Chrapczew i Linne stanowi zwarty kompleks zamieszkały przez około 2000 osób.


HISTORIA MIASTA


Historia Dobrej jest bogata i dobrze udokumentowana w porównaniu do innych miejscowości. Dlatego też ograniczamy się tutaj do podania najistotniejszych danych odsyłając jednocześnie zainteresowanych do licznych publikacji na ten temat. Data powstania Dobrej nie jest znana. Pierwszy dokument na jej temat pochodzi z 1149 roku. Wówczas to niejaki Pakosław darowuje wieś z młynem w Dobrej: „Pachoslaus villam dedit et molendinum in Dobra.". Nieznana jest również dokładna data nadania Dobrej praw miejskich. Jako miasto po raz pierwszy wymieniona została w 1392 roku. W początkach XV wieku Dobra stała się własnością jednego z najbardziej znaczących w tej części kraju rodu Grabskich. Profesor Henryk Samsonowicz, zaliczył ją do III kategorii miast (na cztery) razem z mniejszym od niej Turkiem. Na początku XV wieku zainteresował się Dobrą Jan Grabski - członek jednego z najznamienitszych i wpływowych rodów Ziemi Sieradzkiej. W 1419 roku wszedł w posiadanie części miasta i połowy Długiej Wsi. Rok później odkupił od Wacława, synowca kasztelana sieradzkiego Marcina Zaręby jego części w Dobrej i okolicznych miejscowościach. Zapłacił za to 900 grzywien i dwa konie wartości 100 grzywien (1 grzywna to około 200 gramów srebra). Wacław odstąpił mu również prawo patronatu w Dobrej, czyli de facto Grabski stał się pełnoprawnym właścicielem miasta. Pan Jan był bardzo zapobiegliwym gospodarzem i nie szczędził wysiłku dla uporządkowania granic pomiędzy nabytą przez siebie posiadłością, a sąsiadami:. Potworowskimi z Potworowa, Piekarskimi z Piekar i arcybiskupim Spicymierzem. Trwało to blisko 20 lat, bo od 1423 roku do 1442. Po jego śmierci Dobrę odziedziczyła jego żona Katarzyna i synowie: Jan, Mikołaj i Jakub.
Kolejnym pełnoprawnym właścicielem miasta stał się Stanisław, syn Jana - najstarszego z synów Katarzyny Grabskiej. Prawdopodobnie w czasie jego nad dobrą sprawowania patronatu, osiedlili się tutaj Żydzi. Jak pisze w swoim ,,Liber beneficjorum'' Jan Łaski, za prawo handlowania na jarmarkach Żydzi płacili dziedzicowi 12 florenów i drugie tyle, aby im wolno było składować towary w spichlerzach.
Po jego śmierci Stanisława w 1524 roku, Dobrę odziedziczyły jego córki z pierwszego małżeństwa, z Anną córka Dobrogosta z Ostrorogu. Były to: Łucja i Katarzyna. Syn Łucji, Mikołaj Niewiejski, podarował swoją część spadku po matce (w tym również tą dobrską) swojemu bratu Stanisławowi. Miało to miejsce w 1539 roku. W 1550 roku bracia definitywnie podzielili między siebie otrzymany w spadku majątek. Połowa miasta Dobra dostała się Mikołajowi. W 1563 roku sprzedał jednak ją jednak Wojciechowi Marszewskiemu.
W 1601 roku właścicielem połowy miasta był Krzysztof Radzewski, który między innymi na nim dokonał zapisu trzech tysięcy dukatów posagu swojej żonie Barbarze z Łaszkowskich. Drugą część miasta posiadała Dorota Trąmpczyńska z Russockich. W 1608 roku zgodnie z obietnicą daną matce swojej Barbarze ze Złotowy, sprzedała połowę Dobrej oraz przyległe wsie za 1665 dukatów Stanisławowi Russockiemu.
W 1624 roku Melchior i Piotr Radzewscy sprzedali Dobrę wraz przyległym majątkiem za 75 tysięcy dukatów Łukaszowi Maczyńskiemu. Pozwoliło im to spłacić dług oddziedziczony po ojcu. W 1661 roku dobrskim dziedzicem był Marcin Walewski..
W dniu 23 stycznia 1770 roku, przedpola Dobrej stały się areną najkrwawszej z bitew Konfederacji Barskiej. Jednym z dowódców był dobrski dziedzic Ignacy Gałecki. Żołnierze regularnej armii carskiej dowodzonej przez niemieckiego generała Derwitza, dokonali pogromu polskich oddziałów powstańczych pod naczelnym dowództwem Adama Szaniawskiego. Bezpośrednio na polu bitwy poległo ich pięciuset, a co najmniej drugie tyle wymordowano podczas pościgu na kierunkach sieradzkim i kaliskim. W strukturze narodowościowej, w XVIII wieku nad Polakami przeważali Żydzi.
Od 1811 roku Dobra stała się własnością Skórzewskich. Rok wcześniej utworzono tutaj Szkołę Elementarną. W drugiej połowie XIX wieku, zaczął się rozkwit dobrskiego rzemiosła. Dominowali krawcy, czapnicy, kuśnierze, ale przede wszystkim szewcami Dobra stała. W 1860 roku było ich tutaj 32. Skupieni byli w dwunastu cechach. Także w XIX wieku przewaga narodowościowa leżała po stronie Żydów. W 1865 roku Dobrę zamieszkiwało ich 1422. Polaków było 1082, a Niemców 54. W 1880 roku na łączną liczbę 4526 dobrzan 2526 było narodowości żydowskiej. Dobrej nie ominęło powstanie styczniowe. Dnia trzeciego lipca wkroczył do miasta oddział Edmunda Taczanowskiego, a w październiku miały miejsce pod Dobrą dwie potyczki powstańczych oddziałów z wojskami rosyjskimi.
Początek XX wieku zapisał się w historii Dobrej dynamicznym rozwojem życia społecznego. W 1905 roku zawiązała się Straż Ogniowa, a dwa lata później orkiestra dęta. W 1912 roku powstało Kółko Rolnicze, a w 1915 Towarzystwo im. Adama Mickiewicza, które uruchomiło bibliotekę.W 1918 ukończono budowę remizy strażackiej.
Pierwsza wojna światowa nie przyniosła miastu większych strat, choć jak wspomina ks. Ludwik Sperczyński, przeżyło chwile grozy. Tylko dzięki jego perswazjom rosyjski oddział opuścił na czas miasto, dzięki czemu nie doszło do jego ostrzału przez zbliżające się oddziały niemieckie dysponujące armatami.
Po odzyskaniu niepodległości szybko władzę przejął nowo wybrany samorząd, na którego czele stanął Witold Eret - miejscowy aptekarz. Po nim urząd ten pełnili: Józef Muszyński, Adam Cerbst, a następnie Tomasz Muszyński. Społeczeństwo nadal wykazywało się dużą aktywnością. W 1925 roku powstało Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej i Koło Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Rok później Koło Gospodyń Wiejskich i Spółdzielnia Mleczarska. W 1927 roku Bank Spółdzielczy. Duży udział w tym miał ówczesny proboszcz ks. Roman Kmiecik. Rozwijała się również oświata. W 1922 roku powstała czteroklasowa szkoła, a w 1923 rozszerzono ją do siedmioklasowej. Uczęszczało do niej pięciuset uczniów, a dyrektorem był Aleksander Łaziński. Na terenie miasta działały aktywnie partie polityczne. Były to: Związek Narodowo-Ludowy, Stronnictwo Narodowe, Stronnictwo Chłopskie, Polska Partia Socjalistyczna i Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem.
Rozwój miasta zastopował wybuch II wojny światowej. Na szczęście również kampania wrześniowa nie przyniosła miastu większych zniszczeń. Okupant niemiecki doprowadził do eksterminacji zamieszkującej Dobrę społeczności żydowskiej, a polską inteligencję skierował do obozów koncentracyjnych. Wielu z nich pozostało tam już na zawsze. Hucznie świętowane zakończenia wojny okazało się w efekcie bardziej gorzkie niż się spodziewano. Samorząd zastąpiła administracja państwowa, a liczne prywatne sklepy i zakłady rzemieślnicze monopolistyczna Gminna Spółdzielnia. W latach sześćdziesiątych rozpoczęła się emigracja Dobrzan do innych większych miast (głównie Turku i Łodzi) gdzie czekały na nich praca i mieszkania.
Nowe nadzieje przyniósł rok 1980. W dobrskiej Gminnej Spółdzielni powstała Komisja Zakładowa NSZZ ,,Solidarność'', na której czele stanęła Sabina Wszędybył. Również w filiach innych firmach (Polska Poczta Telegraf i Telefon, Spółdzielnia Pracy ,,Jedność'', Zakład Energetyczny), powstały komórki ,,Solidarności''. Również chłopi jednoczyli się w wolnym związku zawodowym. Przewodził nimi Adam Antczak. Niestety stan wojenny wprowadzony 13 grudnia 1981 roku zniweczył wszystko.
Pracowniczy związek zawodowy nie odrodził się już w samym mieście. Jedynie w oddziale Fabryki Urządzeń Mechanicznych ,,Ponar'' Pabianice. Jego przewodniczącym został w 1989 roku Andrzej Tyczyno. Na czele rolniczego związku stanął Stanisław Janicki z Miłkowic, a po nim Krzysztof Woreta z Januszówki. Zawiązano również Komitet Obywatelski pod przewodnictwem Adama Antczaka, którego po rezygnacji z zajmowanej funkcji zastąpił Andrzej Tyczyno.
Wybory samorządowe 1990 roku wygrały ugrupowania chłopskie. Burmistrzem wybrano Adama Antczaka, a przewodniczącym Rady Miasta i Gminy Andrzeja Piątkowskiego. Po dwóch latach urząd burmistrza powierzono Piotrowi Schulzowi z Turku. Pełnił je do pierwszych powszechnych wyborów burmistrza, które wygrała Marianna Ochocka. W 2006 roku na burmistrza wybrano Andrzeja Piątkowskiego. Jego zastępcą został Jacek Gajewski z Dobrej, a przewodniczącym Rady Miejskiej również dobrzanin Paweł Janicki. Obecnie burmistrzem Dobrej pozostaje nadal Andrzej Piątkowski, zastępcą burmistrza Jacek Gajewski, natomiast przewodniczącym Rady Miejskiej jest Sebastian Gwizdalski.

 

HARMONOGRAM IMPREZ NA 2017 ROK
HARMONOGRAM IMPREZ NA 2017 ROK
Harmonogram imprez na 2017 rok
<< Listopad 2017 >>
Pn Wt Sr Cz Pi So Nd
12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930
software, design, hosting by Dobranet.pl